นาจากลับชาติมาเกิด ตอนที่ 4 — เสียงกระซิบจากใต้โรงเรียน

นทีลงสู่ห้องใต้ดินลับของโรงเรียนและค้นพบความจริงอันน่าสะพรึง เมื่อบางสิ่งเริ่มเรียกชื่อ “นาจา” และรอยแยกปีศาจกำลังจะเปิดออก

ตอนที่ 4 — เสียงกระซิบจากใต้โรงเรียน

นาจากลับชาติมาเกิด ตอนที่ 4 — เสียงกระซิบจากใต้โรงเรียน | บันทึกหัวใจนิยายบ้านๆ

คำโปรย: หลังจากเข้าชมรมลับปราบปีศาจแห่งโรงเรียน นทีเริ่มค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงว่า ใต้โรงเรียนแห่งนี้อาจซ่อนบางสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ และในความมืด…มีบางอย่างกำลังเรียกชื่อ “นาจา”


ห้องใต้ดินที่ไม่ควรมีอยู่

ห้องลับใต้โรงเรียนเงียบผิดปกติ

แสงจากจอมอนิเตอร์สะท้อนกำแพงปูนเก่า

เสียงเครื่องจักรดังหึ่งเบา ๆ

นทียืนนิ่ง มองจุดสีแดงหลายสิบจุดบนแผนที่ของโรงเรียน

ทุกจุดกำลังกะพริบช้า ๆ

เหมือนหัวใจของบางสิ่ง…ที่ยังมีชีวิต

ภพเดินเข้ามาข้าง ๆ

“นายคงสงสัยสินะ”

เขาพูดพลางกอดอก

“ว่าทำไมโรงเรียนธรรมดาถึงมีปีศาจเต็มไปหมด”

นทีไม่ตอบ

แต่สายตายังคงจับจ้องแผนที่

“พูดมา”

เสียงของเขาเรียบเย็น

ภพถอนหายใจช้า ๆ

ก่อนกดปุ่มบนโต๊ะ

ครืดดด…

พื้นบางส่วนเลื่อนเปิดออก

เผยให้เห็นบันไดเหล็กทอดยาวลงไปในความมืด

อากาศเย็นจัดพุ่งขึ้นมา

พร้อมกลิ่นเหม็นคล้ายของเน่าเสีย

และบางอย่าง…

ที่ทำให้นทีหรี่ตาทันที

กลิ่นพลังปีศาจระดับสูง


คำเตือนของภพ

ภพหยุดอยู่หน้าบันได

สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง

“ก่อนลงไป…”

“ฉันต้องเตือนนายไว้ก่อน”

นทีปรายตามอง

ภพพูดต่อช้า ๆ

“ข้างล่างนั้น ไม่ใช่ที่ของมนุษย์”

“สมาชิกชมรมหลายคนเคยลงไป…”

“แต่กลับขึ้นมาไม่ครบ”

บรรยากาศเงียบลงทันที

นทีหัวเราะเบา ๆ

“กลัวว่าข้าจะตาย?”

ภพนิ่งไป

ก่อนตอบเสียงเรียบ

“เปล่า”

“ฉันกลัวว่า…นายจะปลุกบางอย่างขึ้นมา”


เสียงกระซิบในความมืด

ทั้งสองเริ่มเดินลงบันได

ยิ่งลงลึก

อากาศยิ่งเย็นจัด

กำแพงเริ่มเปลี่ยนจากปูนธรรมดา

เป็นหินสีดำแปลกประหลาด

เต็มไปด้วยอักขระโบราณ

ทันใดนั้น

เสียงแปลกประหลาดก็ดังขึ้น

“นา…จา…”

นทีชะงัก

ภพหันมองทันที

“เมื่อกี้นายพูดอะไร?”

นทีนิ่ง

“ข้าไม่ได้พูด”

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ชัดกว่าเดิม

“ในที่สุด…เจ้าก็กลับมา…”

ไฟฉายทุกดวงดับลงทันที

พรึ่บ!

ความมืดกลืนทุกสิ่ง

ก่อนดวงตาสีแดงขนาดมหึมาจะค่อย ๆ เปิดขึ้นในเงามืด

ภพหน้าซีดทันที

“ไม่นะ…”

“มันตื่นแล้ว…”


ผู้เฝ้ารอยแยก

แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมา

จนพื้นเริ่มแตกร้าว

เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ดังสะท้อนทั่วอุโมงค์

“เทพสงคราม…”

“เจ้ากลับมาช้ากว่าที่ข้าคิด”

นทีหรี่ตา

เปลวไฟสีแดงเริ่มลุกขึ้นรอบแขน

ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

“เจ้าคือใคร”

เงาดำนั้นหัวเราะ

“ผู้เฝ้าประตู…”

“และผู้ที่รอการกลับมาของเจ้า”

ทันใดนั้น

เสียงไซเรนดังลั่นทั้งโรงเรียน

วี้ดดดดดด!

จอเตือนฉุกเฉินปรากฏขึ้น

“ตรวจพบการรั่วไหลของพลังปีศาจระดับหายนะ”

ภพสีหน้าซีดเผือด

“แย่แล้ว…”

“มันกำลังเปิดรอยแยก!”


ติดตามตอนต่อไป:
ตอนที่ 5 — ประตูปีศาจใต้โรงเรียน


◀ อ่านตอนที่ 3 | 📚 รวมทุกตอน | ตอนที่ 5 ▶

ผู้เขียนและเจ้าของเว็บไซต์บันทึกหัวใจนิยายบ้านๆ ผู้ชื่นชอบการเขียนนิยาย เรื่องสั้น และบทความสอนใจ ถ่ายทอดเรื่องราวชีวิต จินตนาการ และแรงบันดาลใจผ่านตัวอักษร